همه چیز از جشنواره ی بیست و پنجم فجر شروع شد. بالاخره بعد از تاخیر های متوالی و حرف و حدیث های فراوان "علی سنتوری" اکران شد. همان طور که انتظار می رفت هیئت داوران مسلما براساس دستورات رسیده از بالا، هیچ توجهی به فیلم نشان ندادند و تنها سیمرغ بلورین بهترین بازیگری را به بهرام رادان برای این فیلم دادند که البته رادان به دلیل بی توجهی هیئت داوران به فیلم از قبول آن خودداری کرد و داوران را دعوت کرد که یک بار دیگر در خلوت خود به تماشای فیلم بنشینند. (نکته ی جالب این که سیمرغ بهترین فیلم به اثر متوسط "روز سوم" تعلق گرفت البته به گفته ی هیئت داوران علی رغم برخی شتابزدگی ها!)در نظرسنجی های به عمل آمده از تماشاگران نیز "علی سنتوری" به همراه "اخراجی ها" محبوب ترین فیلم از نظر مردم شناخته شد. بسیاری از منتقدان و نویسندگان سینمایی فیلم رو بهترین اثر جشنواره ی سال گذشته دانستند و در نظرسنجی ماهنامه ی سینمایی فیلم هم در واقع "علی سنتوری" حائز رتبه ی اول بهترین فیلم شد.
ماجراهای "سنتوری" طولانی بود. از چندین بار در برنامه ی نمایش قرار گرفتن و سپس به دلایل نامعلومی حذف شدن تا حتی تغییر نام فیلم از "علی سنتوری" به "سنتوری"! چندین صحنه از فیلم در چندین مرحله حذف شد.(از جمله دیالوگ های گلشیفته فراهانی در خیابان در حضور سیامک خواهانی – صحنه هایی از خانه ی والدین علی سنتوری – تعدادی از صحنه های اجرای موسیقی - دیالوگ پایانی فیلم از زبان علی سنتوری به دکتر بیمارستان که از او می خواهد اجازه ندهد علی به جامعه برگردد و بگذارد همان جا بماند. – و.....)و هم چنین صدای محسن چاووشی، خواننده ی فیلم از تمام فیلم حذف شد. پس از این جرح و تعدیل های فراوان و بعد از 5 ماه با دریافت پروانه ی نمایش از اداره کل نظارت و ارزشیابی معاونت سینمایی وزارت ارشاد قرار بود فیلم از 3 مرداد امسال به روی پرده برود و در حالی که تبلیغات فیلم نصب و چاپ شده بود، روز اول مرداد شخص وزیر ارشاد، محمد حسین صفارهرندی، اعلام کرد: "فیلم غیرقابل نمایش است."و سرانجام پس از کش و قوس های فراوان به قول معروف آپ پاکی روی دست همه ریخته شد.
پس از گذشت یک سال از اولین نمایش فیلم در جشنواره و در ایام برگزاری بیست و ششمین جشنواره ی بین المللی فیلم فجر دی.وی.دی های باکیفیت از نسخه ی کامل فیلم با زیرنویس انگلیسی حتی بدون حذف های صورت گرفته در وزارت ارشاد به بازار آمد. قبل از این نیز چندین بار سی.دی ها و دی.وی.دی هایی با عنوان "علی سنتوری" و محتوای تام و جری (!) در بساط دستفروشان دیده می شد ولی این بار ماجرا جدی بود: فیلم دزدیده شده بود.
در حالی که این دزدی فرهنگی، لطمات جبران ناپذیر معنوی به سازندگان فیلم به خصوص کارگردان آن، داریوش مهرجویی، به قولی بزرگ ترین کارگردان سینمای ایران وارد آورده و هم چنین ضررهای مادی چندصد میلیون تومانی به آنان وارد کرده، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اقدامی تعجب آور اعلام کرد: "پخش فیلم کار عوامل آن بوده و ما به دنبال دستگیری آنان هستیم!!!"او هم چنین اضافه کرد: "عده ای با پز روشنفکری فکر می کنند هر فیلمی که می سازند باید نمایش داده شود. پس نظارت ما به چه معناست؟!!!"
اگر نسخه ی تکه پاره ی این فیلم در اکران عمومی در سینماها قرار بود بر فرض محال حد اکثر 1 میلیون بیننده داشته باشد، وزارت ارشاد مطمئن باشد این نسخه ی کامل با حواشی اش چندین برابر این تعداد بیننده خواهد داشت. من خودم کسانی رو دیدم که فکر نمی کنم در سراسر عمرشون فیلمی به جز شارلاتان و توفیق اجباری و شاخه گلی برای عروس (و یا روشنفکراشون اخراجی ها) دیده باشند ولی در به در به دنبال فیلم "علی سنتوری" می گردن.
در پایان از همه ی کسانی که این فیلم رو دیدن، تقاضا دارم برای جبران گوشه ای از ضرر مادی وارد شده به صاحبان اثر (چراکه ضرر معنوی جبران پذیر نیست) پول بلیط سینمای خود را به شماره حساب زیر که توسط خبرنگار روزنامه ی اعتماد ملی از تهیه کننده ی فیلم گرفته شد واریز نمایند:
شماره حساب 0116407795 (بانك تجارت شعبه چهارراه پارك كد 032) به نام داریوش مهرجویی و فرامرز فرازمند
به امید روزی که این دزدی زشت که به مراتب سنگین تر از دزدی پول، کیف و با ماشین و خانه ی کسی است در کشورمان ریشه کن شود.
پیوست ۱: وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي گفت: فيلم «سنتوري» به احترام سينما، هنرمندان، اعتقادات مردم و فرهنگ عمومي ما هرگز نمايش داده نميشود. محمدحسين صفار هرندي در پاسخ به پرسش خبرنگار ايسنا، همچنين اظهار اميدواري كرد: داريوش مهرجويي به عنوان فيلمساز برجستهي كشور در كار خلق آثار مناسب، فعاليت خود را ادامه دهد.(خوب شد جناب وزیراز عالم غیب خبر آوردند که مهرجویی باز ه می تواند فیلم بسازد، چرا که ما فکر کردیم ایشان کلا ممنوع الکار شده اند!!!)
.منبع خبر: ايسنا
