بالاخره برگشتم.
می خواهم در مورد یکی دیگر از تاثیرات سرمایه داری صحبت کنم. همان طور که می دانید خوب در نظام سرمایه داری آن چیزی است که باعث سود سرمایه دار شود. بدیهی است که پول در نظام سرمایه داری حرف اول را می زند. بنابراین آنچه حیاتی تر از همه چیز برای بقای نظام سرمایه داری است، تبلیغات است.همان طور که رابی ویلیامز در آهنگ زیبای advertising space می خواند:"all that's left in any case is advertising space" "هر آنچه در هر چیزی باقی مانده،فضای تبلیغات است."ولی موضوع اصلی که امروز می خواهم در مورد مارکه. مارک یا همان brand یکی دیگر از تاثیرات اصلی نظام سرمایه داری است.به راستی مارک چیست؟ مارک عنوان کارخانه ی یک سرمایه دار است که معمولا در مورد لباس یا کفش و کلا عموما پوشاک فعالیت می کند. و همین عنوان ساده، با تبلیغات گسترده تبدیل به جنس مورد علاقه ی افراد و مسلما بالاخص جوانان می شود. به طوری که همه از پوشیدن مارک های گوناگون خارجی احساس غرور می کنند و کسی که از آنها استفاده کند دارای وجهه ی اجتماعی می شود. مثلا اگر کسی از مارکی مثلا "سینا" استفاده کند شاید حتی تمسخر دیگران را نیز به همراه داشته باشد ولی اگر از مارک هایی چون پوما و لیوای و یا در کشور ما مشهورتر از همه نایک استفاده کند، مورد توجه قرار می گیرد. واقعا فکر کنیم: مارک چیست؟
فکر نوشتن این موضوع از آنجا آغاز شد که چند روز قبل در مدرسه،سر صف،یکی از هم کلاسی هام با حسرت به یکی دیگه می گفت: " کفشای ... رو دیدی ؟ پومای اصله. " ی
