و خداوند عشق را آفرید...

عشق برخلاف تصور اکثر مردم،دوست داشتن بیش از اندازه نیست و احساس سارا را نسبت به مادرش(که در نظرات پست قبلی ثبت شده)نمی توان عشق نامید. احساسات دیگر ما هم چون دوست داشتن،علاقه مند شدن و .... عموما وجود خارجی ندارند. دوست داشتن و هر احساس دیگری صرفا به دلیلی به وجود می آید.(مثلا در این مورد محبت مادر به فرزند و پرورش او باعث ایجاد وابستگی عمیق وی به مادرش می شود.)ولی بر خلاف احساسات دیگر عشق واقعا وجود دارد. بهتر بگویم شما نمی توانید بگویید علاقه ی شما در کجا وجود دارد ولی اگر واقعا عاشق کسی باشید این احساس واقعا در دل شما وجود دارد.(نه قلب) مثل احساس گرسنگی شدید یا هیجان بیش از حد و یا وقتی دل آدم می ریزد و در عین حال از همه ی این ها شگفت انگیزتر است و چون در تمام مواقع همراه شماست هرگز از فکر معشوق خود بیرون نمی آیید. نکته ی دیگر این که برخلاف عقیده ی بسیاری ظاهر طرف مقابل است که باعث به وجود آمدن یکی از ۴ نوع عشق می شود. این جاست که فرد، معشوق خود را می ستاید و او را از هر چیز یا کس دیگری(حتی بر خلاف نظر شما پدر و مادرش) و حتی خودش مهم تر و عزیزتر می داند. شخصی که عاشق فرد دیگری است هرگز نمی تواند به او توهین کند یا او را حتی با کوچک ترین اشتباهی برنجاند.

متاسفانه به دلیل بعضی محدودیت ها من از نوشتن برخی واقعیات معذورم.